رتوریک

این نوشته ترجمه ی مقاله ای است  از فیلسوف اخلاق تحلیلی مشرب،تي.ام.اسكنلون.بعضی از دوستان حلقه مدرس باور ندارند که برای تحصیل آرمانها باید هزینه داد.شايد اسكنلون بتواند آنها را متقاعد كند كه:

روشنفكر نه تنها درد و رنجی بر مردم تحميل نمي‌كند [نبايدبكند]، بلكه همواره از درد‎ ‎و رنج مردم مي‌كاهد [بايد بكاهد]. ‏روشنفكران در اين راه درد و رنج بسيار خواهند‎ ‎برد. از اين رو از نظر اخلاقی بايد بگونه‌ای زندگی كنند كه آنان را آماده ‏نمايد تا‎ ‎درد و رنج بسياری را تحمل كنند. مبارزه با نظامهای سركوبگر برای كاستن از درد و‎ ‎رنج و آلام مردم، مبارزه ای ‏اخلاقی، اما پرهزينه(دشنام شنيدن، اخراج، تبعيد، زندانی شدن، شكنجه، شهادت) است. با هيچ ترفندی نمي‌‌توان ‏ميدان مبارزه را ترك كرد‎.

مصطفی ملکیان

نمیدانم حدیث نامه چون است       همی بینم که عنوانش به خون است

۱- شکیبایی چست؟ توانایی اینکه آنچه را ناگوار است، بی شِکوه و شکایت، تاب آوریم.  پس: الف) شکیبایی توانایی است، نه ناتوانی؛ قدرت است، نه عجز؛ قوت است، نه ضعف. ب) چون آنچه برای من ناگوار است چه بسا برای تو گوارا باشد و، بالعکس، آنچه برای تو گوارا است برای من ناگوار باشد، یعنی چون گوارایی و ناگواری یک چیز، امری انفسی (subjective) است، هر کس به شمار چیزهایی که برای او ناگوارند مجال و زمینه ی شکیبایی مییابد. ج) شِکوه و شکایت چه از انسان یا انسانهای خاصی باشد، چه از خود، چه از خدا، چه از کائنات، چه از سرنوشت و قضا و قدر و تقدیر، چه از دهر و روزگار، چه از شیطان، چه از دنیا، و چه از... با شکیبایی سازگار نیست.

حمزه جان!